Posts Tagged سیاسی

یک پنجم ازدواج‌ها در ایران به طلاق منتهی می‌شود

آمار تکاندهنده‌ای بود. از هر پنج ازدواج در تهران یک طلاق داریم! این آمار را شبکه خبر اعلام کرد که توسط سازمان ثبت احوال گرفته شده است. وحشتناک نیست؟

اما شاهکار دوباره صداوسیما اینجاست که این آمار را هم به دولت قبل می‌چسباند! مجری بخش خبری شبکه خبر در روز سه شنبه همین هفته در بخش خبری 9 بامداد اینگونه گفت: «طبق آمار سازمان ثبت احوال کشور، آمار طلاق از سال 80 تا 85 به 9.2 درصد رسید که آمار بالایی می‌باشد.»

Thinking

Advertisements

Comments (19)

گالری عکس بزغاله

رئیس جمهور سطح فهم مخالفان خود را کمتر از بزغاله دانست.
چرا اینها حق بددهنی و … را دارند اما اگر کسی گل بالاتر به آنها گفت …

.
.
.

 

!
به همین زودی یادت رفت!؟

!
من به سن رای نرسیده بودم ولی کلی تبلیغ کرده بودم!

!
جواب خوبی را اینطور نمی دهند!

!
بزار برم حالشو بگیرم! این دفه هیچکدوممون بهت رای نمی دیم!

Comments (19)

رنگ لباس و موسیقی!

درود
جناب افشاری در اینجا امر فرمودند که مباحث و نظراتی در مورد دو موضوع «رنگ لباس، اجبار یا انتخاب» و «موانع موسیقی برای خانم ها» را بنویسیم. نخست از دیرکرد در ارسال این متن پوزش می طلبم.
به نظرم موضوعات خوبی برای طرح مباحثی وسیع تر باشد و امیدوارم دوستان دیگر و شما خواننده گرامی نیز برای کامل تر شدن این مباحث در وبلاگ خود یا ثبت نظر در این انجمن شرکت کنید.

1. رنگ لباس، اجبار یا انتخاب؟
نخست اینکه (تا جایی که تحقیق کرده ام و اطلاع دارم) دین اسلام هیچگاه با شادی و سرزندگی مخالفت نکرده و از صفات مسلمانان، شاد بودن را نام می برد.
از طرفی با ورود به جامعه روانشناسی و بررسی روحیات و فضای احساسی اطراف در بیشتر مواقع به این درک خواهیم رسید که رنگ های تیره معمولا رنگ هایی هستند که فرد را دچار افسردگی و خاموشی می کنند و در مقابل آن رنگ های روشن را به نام رنگ های شاد می شناسیم.

خوب به اینجا می رسیم که آیا انتخاب رنگ لباس اختیاری باشد یا اجباری؟
موانعی که باعث می شود در انتخاب رنگ لباس داشته باشیم در ایران بسیارند! من فقط به چند نمونه از آنها اشاره می کنم.

فشار حکومت و نیروی انتظامی – جوی که بر روی دختران وجود دارد – سنتی که باعث اجبار می شود

خوب در مورد مورد نخست دوست ندارم چیزی بنویسم چون وقتی تفاوت طراحی و دوخت لباس را با رنگ آن نمی دانند (!) پس بهتر است در همین نقطه بمانند.
مورد بعد متاسفانه زیاد دیده می شود و بسیاری از خانواده ها در ایران بین فرزند پسر و دختر خود در انتخاب برخی مسائل تفاوت قائل می شوند.
مورد آخر که اعتقاد دارم این سنت به هیچ عنوان ایرانی نیست و از اعراب جاهلیت وارد ایران شده. برای رسیدن به منظور من کافیست مقایسه کوچکی بین پوشاک ایرانیان قدیم و اعراب انجام دهید.

مسئله پوشش دختران در ایران هم شباهت زیادی به سریال های تلویزیونی پیدا کرده! یادتان باشد تا شهردار تهران در چندین سال گذشته سیم خاردار اطراف گل ها را به زنجیر و زنجیر را حذف نکرد گل ها سالم نماندند. اما رویکرد دولت کاملا به این صورت است که برای نابودی بیماری باید از نام بردن و گفتن میکروب و ویروس پرهیز کنیم.

2. موانع موسیقی برای خانم ها
خانم ها ثابت کرده اند در زمینه های مختلف توانایی های زیادی دارند. حال ساختار روحی و احساسی موسیقی نیز به صورتی است که فضای کار زیادی به زنان می دهد.

موسیقی نوعی نوازش دهنده روح است و همه ما با موسیقی دلخواه خود احساس راحتی می کنیم اما مشکل جامعه ما این است که دولت محترم کلا با کلمه «موسیقی» مشکل دارد! نمونه اش عدم نمایش سازهای اصیل ایرانی است (سازهای بیگانه به کنار!). فکر نمی کنم در این بین فضایی برای صحبت در مورد موسیقی بانوان باشد!
به یاد صحبت های استاد شهرام ناظری در برنامه تلویزیونی ایران افتادم وقتی که مجری از وی پرسید: نظرتان در مورد موسیقی در تلویزیون ایران چیست؟ و استاد جواب دادند که من در تلویزیون موسیقی نمی بینم!
و یا یکی از اساتید موسیقی ایران (متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست.) در خاطراتش اینچنین می نویسد: «با فرزندم به کنسرتی رفتیم. گروه آمد و شروع به نواختن آهنگ های ایرانی کرد. در این لحظه بود که فرزندم از من پرسید که چرا گل و بلبل نشان نمی دهند!!؟»
ببینید موسیقی آن هم از نوع سنتی و ایرانی اش در ذهن کودکان ما چگونه ثبت شده است!

دوستان عزیز نوشته های من بسیار خلاصه و فقط قسمتی از نظرات شخصی من بود. امیدوارم این انجمن با نوشته های شما کامل تر شود.

لینک های مرتبط:
(اگر شما هم متنی در اینباره نوشته اید بفرمایید تا اضافه کنم.)

Comments (2)

مجید افشاری هم آمد!

درود

امروز یک خبر خوب اعلام می کنم! یکی از نویسندگان جوان، با فرهنگ و آگاه ایرانی که در زمینه سیاسی اجتماعی می نویسند به جمع وردپرسی ها اضافه شدند.

وبلاگ جناب مجید افشاری، با وبلاگ های سیاسی اجتماعی دیگر تفاوت هایی دارد. نخست اینکه سیاست و یادداشت های اینچنینی نویسنده را به سمت تشریح و توضیح می کشاند اما آقای افشاری به دلیل نوشته های کوتاه و ساده، اما پرمغزشان باعث شده هیچ پستی از نوشته هایشان را از دست ندهم.
جنبه دیگر نوشته ها طنزآمیز بودن برخی مطالب است که بجا و صحیح استفاده می شود. امیدوارم شروع خوبی در وردپرس داشته باشند.
از همین جا به دوست گرامی جناب افشاری خوش آمد می گوییم و امیدوارم دیگر وبلاگ نویسان هم از ایشان استقبال کنند.
برای مطالعه نوشته ها و خوش آمدگویی به ایشان اینجا کلیک کنید.

چشم انتظار، نویسندگان و خبرنگاران و عکاسان عزیزی که در شبکه های اجتماعی وبلاگ نویسی می کنند (!!) نیز هستیم. امیدواریم با ورود به سرویس های حرفه ای تر، ایده هایتان را بیش از پیش گسترش دهید.

Comments (10)